سلامت روانی، به مثابه یکی از دو بنیان سلامتی، همزاد یک زندگی مفید، موثر و رضایت‌بخش است. سلامت روان افراد یک جامعه، به‌ویژه گروه‌های تأثیرگذار و سازنده آن، لازمه پویایی، بالندگی و اعتلای آن جامعه است.
یکی از آموزه‌هایی که نسبت روشنی با سلامت روانی دارد "انتظار فرج" به معنای "چشمداشت گشایش" است. ﺑﺎ ﺗﺄﻛﻴﺪهای فراوانی ﻛﻪ ﺩﺭ باره این چگونگی و آثار و برکات آن ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ غیبت شدﻩ، بایسته و شایسته است ﺍﻳﻦ ﺁﺛﺎﺭ ﻭ پی‌آﻣﺪﻫﺎی آن ﺍﺯ ﺣﻴﺚ سلامت روانی فرد و جامعه، ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ گیرد؛ ﺑﻪﻭﻳژﻩ ﺁنکه سلامت روانی در دوران غیبت مهدی موعود(عج)، ﺑﺎ چالش‌هایی روبه‌رو است.
ﺍﺯ نگاهی دیگر، بایستگی ﻃﺮﺡ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ، دربرگیرنده ﺍﺭﺍﺋﻪ الگویی درخور، ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎﺕ فردی و اجتماعی ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﻣﻨﺎﺳﺒﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﻣﻲﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﺤﻮﺭ پیوند ﺑﺎ پروردگار بزرگ، ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﺑﺎ دیگران، ﺑﺮ پایه ویژگی‌های ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ همکاری سالم و سازنده داشته باشد.
این مقاله از جهت روانشناختی نقش "انتظار فرج" در سلامت فرد و جامعه ‌پرداخته، از دیدگاه های گوناگون به‌ویژه نگاه احادیث اسلامی و نیز اثرات آن بر سلامت روانی فرد و جامعه به بررسی و تحلیل پرداخته است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که انتظار فرج به عنوان یکی از آموزه‌های بنیادین و فراگیر اسلامی، که همانا امید رسیدن به نتایج مطلوب و آرامش در آینده است، نقشی کلیدی در سلامت روانی فرد و جامعه دارد.