1
استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
2
کارشناسارشد زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
3
دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
چکیده
یکی از مهمّترین مسائل مهدویت که در اندیشه شاعران تجلّی پیدا کرده، مسئله انتظار ظهور حضرت مهدی4 است که با تفسیرها و برداشتهای گوناگون در میان منتظران آن حضرت مطرح است. شیخ حسن قفطان (1199) از شاعران مشهور نجف و «ملا حسن آرانی (داعی)» از محبای اهلبیت: و از شاعران ادب عربی و فارسی به خوبی توانستهاند از عهدۀ این رسالت بزرگ برآیند و به توصیف سیمای حضرت مهدی4 بپردازند. در این پژوهش با استناد به شواهدی از اشعار این دو شاعر، به شیوۀ توصیفی _ تحلیلی به بررسی تطبیقی سیمای امام مهدی4 در شعر معاصر فارسی و عربی پرداخته شده است. یافتههای این پژوهش، حاکی از آن است که اشعار مهدویت در غالب فراملی، با فرهنگ مذهبی گره خوردهاند. چنانکه آداب انتظار (انسان منتظر، گریه، مناجات و دعا و امید به فرج)، برپایی عدل، پرچمدار ولایت الهی، از بین بردن ظلم و ستم، مدینۀ فاضله مهدوی و... در شعر حسن قفطان، به عنوان عوامل وحدتساز مسلمانان رخ مینماید. بدین منظور ابتدا دیوان این دو شاعر را مورد کاوش قرار داده و سپس تمام مضامین موجود و در رابطه با مفهوم مهدویت از لحاظ محتوایی و فرمی را بررسی کرده و این درحالی است که این مفهوم در شعر ملاحسن آرانی، با توصیفهای دقیق جزئیات و عناصر زیباشناسی قالبی هنری یافته است.
محمدی,مجید , نظری,بهناز و جمشیدی,فرشته . (1398). واکاوی تحلیلی مفهوم انتظار در اشعار مهدوی «حسن قفطان» و «ملاحسن آرانی (داعی)». عصر آدینه, 12(1), 87-110.
MLA
محمدی,مجید , , نظری,بهناز , و جمشیدی,فرشته . "واکاوی تحلیلی مفهوم انتظار در اشعار مهدوی «حسن قفطان» و «ملاحسن آرانی (داعی)»", عصر آدینه, 12, 1, 1398, 87-110.
HARVARD
محمدی مجید, نظری بهناز, جمشیدی فرشته. (1398). 'واکاوی تحلیلی مفهوم انتظار در اشعار مهدوی «حسن قفطان» و «ملاحسن آرانی (داعی)»', عصر آدینه, 12(1), pp. 87-110.
CHICAGO
مجید محمدی, بهناز نظری و فرشته جمشیدی, "واکاوی تحلیلی مفهوم انتظار در اشعار مهدوی «حسن قفطان» و «ملاحسن آرانی (داعی)»," عصر آدینه, 12 1 (1398): 87-110,
VANCOUVER
محمدی مجید, نظری بهناز, جمشیدی فرشته. واکاوی تحلیلی مفهوم انتظار در اشعار مهدوی «حسن قفطان» و «ملاحسن آرانی (داعی)». آدینه. 1398;12(1):87-110.