شعر مهدوی از زیر مجموعه‌های شعر مناقبتی است که در قلمرو شعر آیینی، از گسترۀ وسیع، شکوه و منزلت خاصی برخوردار است. شناخت نشانه‌های ظهور و ویژگی‌های حکومت حضرت مهدی4 و چگونگی انعکاس آن در شعر مهدوی و هم‌چنین ارتباط و تاثیر بر این نوع شعر ملازم ممارست خاص می‌باشد. اغلب شعرای شیعی در آثار هنری خود به شعر مهدوی اهتمام ویژه‌ای داشته و آثار آنان با این‌گونه اشعار جلوه و نمود خاصی پیدا کرده است. محمد بن حُسام خُوسفی و سید حیدر حلی دو شاعر نامی در حوزه شعر مهدوی در ادب فارسی و عربی هستند. پژوهش تطبیقی حاضر در پی آن است که انگیزه‌های این دو شاعر در روی آوردن به شعر مهدوی، نحوه به کارگیری نشانه‌های ظهور و ویژگی‌های حکومت امام زمان4 را مورد بررسی قرار دهد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد، شباهت‌های بسیاری در رویکرد این دو شاعر به شعر مهدوی، اما تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای هم بین آن دو وجود دارد. خوسفی، بیش‌تر از نشانه‌های ظهور به ویژه فراگیر شدن ظلم، اما حیدر حلی، به ویژگی‌های حکومت آن حضرت به خصوص نابود کردن ظالمان توجه نموده‌ است. روش پژوهش در این مقاله تحلیلی، توصیفی و مقایسه‌ای است.