1
استادیار گروه زبان و ادبیّات عربی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران.
2
کارشناسارشد زبان و ادبیّات عربی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران.
3
دانشجوی کارشناسیارشد زبان و ادبیّات عربی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران.
چکیده
مهدویّت به عنوان یکی از مهمّترین اصلهای اندیشه تشیع جایگاه ممتازی را در عرصۀ ادبیّات متعهد به خود اختصاص داده به طوری که این تلاشها، شکلگیری باب جدیدی با عنوان ادبیّات مهدوی را به دنبال داشته است. سیدمحسن امین از جمله شاعران متعهدی است که اشعار فراوانی را در مدح و منقبت امام عصر4 سروده و یکی از قصاید ارزشمند او در این خصوص قصیدۀ رائیهای است که آن را در ردّ قصیده بغدادیه در 311 بیت سروده و افزون بر این، محمدجواد بلاغی در رائیۀ زیبای خود که آن را در 112 بیت سروده، به قصیدۀ بغدادیه پاسخ داده است. نگارندگان در این پژوهش برآنند تا با روش توصیفی _ تحلیلی و با بررسی این دو قصیده، مهمترین مسئلّه این پژوهش که جایگاه مهدویّت و موضوعات مشترک در رائیههای دو شاعر است، بپردازند. یافتهها نشان میدهد این دو شاعر توانستهاند به شبهاتی چون مسئلۀ تولّد مهدی موعود4، اعتقاد به برپایی نظام عدالتمحور، اثبات وجود حجت، ضرورت وجود پیشوای الهی و مسائلی از این دست پاسخ دهند و از این منظر شبهات وارده در قصیدۀ بغدادیه را پوچ و برآمده از ذهن متوهم سراینده آن دانستهاند. Manifestation of Mahdavi in Arabic poetry (relying on the statements of Syed Mohsen Amin and Mohammad Javad Balaghi(
محمدی,مجید , قنبری اقدم,ایمان و نظری,بهناز . (1396). تجلّی مهدویّت در شعر عربی (با تکیه بر رائیات سیدمحسن امین و محمّدجواد بلاغی). عصر آدینه, 10(1), 99-122.
MLA
محمدی,مجید , , قنبری اقدم,ایمان , و نظری,بهناز . "تجلّی مهدویّت در شعر عربی (با تکیه بر رائیات سیدمحسن امین و محمّدجواد بلاغی)", عصر آدینه, 10, 1, 1396, 99-122.
HARVARD
محمدی مجید, قنبری اقدم ایمان, نظری بهناز. (1396). 'تجلّی مهدویّت در شعر عربی (با تکیه بر رائیات سیدمحسن امین و محمّدجواد بلاغی)', عصر آدینه, 10(1), pp. 99-122.
CHICAGO
مجید محمدی, ایمان قنبری اقدم و بهناز نظری, "تجلّی مهدویّت در شعر عربی (با تکیه بر رائیات سیدمحسن امین و محمّدجواد بلاغی)," عصر آدینه, 10 1 (1396): 99-122,
VANCOUVER
محمدی مجید, قنبری اقدم ایمان, نظری بهناز. تجلّی مهدویّت در شعر عربی (با تکیه بر رائیات سیدمحسن امین و محمّدجواد بلاغی). آدینه. 1396;10(1):99-122.